15. Festiwal Abba Pater 2026 – „Ja jestem Waszym Ojcem”. Być bliżej Ojca

Tegoroczny 15. Festiwal Abba Pater dobiegł końca, ale trudno powiedzieć, że wraz z ostatnim koncertem i ostatnią modlitwą zakończyło się to, co wydarzyło się podczas tych sierpniowych spotkań. Hasło „Ja jestem Waszym Ojcem”pozostało w sercach uczestników jak zaproszenie, do którego chce się wracać.

Przez kilka tygodni Festiwal Abba Pater odwiedzał kolejne miejsca w Polsce – Wrocław, Kostów, Głogów, Gródek nad Dunajcem i Górę Świętej Anny. W każdym z nich spotykali się ludzie, których łączyło jedno pragnienie: zatrzymać się na chwilę, spojrzeć w stronę Boga Ojca i doświadczyć Jego bliskości.

I właśnie bliskość była jednym z najważniejszych słów tej edycji.

„Ja jestem Waszym Ojcem”

To zdanie towarzyszyło uczestnikom podczas Eucharystii, konferencji, modlitwy, adoracji i koncertów. Było obecne w słowie, muzyce i ciszy.

Festiwal przypomniał, że wiara nie musi być jedynie zbiorem odpowiedzi i obowiązków. Jest przede wszystkim relacją – spotkaniem z Ojcem, który jest blisko człowieka także wtedy, gdy ten przychodzi z własną historią, pytaniami, ranami i tęsknotami.

Wielu uczestników przyjechało z różnych powodów. Jedni szukali chwili wytchnienia, inni chcieli pogłębić swoją relację z Bogiem, jeszcze inni po prostu chcieli być razem z ludźmi, dla których wiara jest ważną częścią życia.

Wszyscy mogli znaleźć tutaj coś dla siebie.

Wrocław – cztery dni, które trudno było zakończyć

Festiwalową podróż rozpoczął Wrocław, gdzie od 30 lipca do 2 sierpnia w kościele pw. Opieki św. Józefa i Sanktuarium Matki Bożej Miłosierdzia spotykali się uczestnicy z różnych stron Polski.

Były Eucharystie, konferencje, Różaniec, Droga Krzyżowa, modlitwa uwielbienia i koncerty. Była również całodobowa adoracja Najświętszego Sakramentu – czas, kiedy można było po prostu zostać w ciszy.

Jednym z wyjątkowych momentów było uroczyste wprowadzenie ikony Boga Ojca, a następnie procesja z ikoną oraz relikwiami św. Teresy od Dzieciątka Jezus i jej Świętych Rodziców.

Nie zabrakło również muzyki. Koncert Julii i Grzegorza Kopała, a później Koncert Uwielbienia Jakuba Tomalaka & Kocha Wierny Uwielbia były chwilami, w których modlitwa dosłownie niosła się ze świątyni.

A kiedy wydawało się, że dzień już się kończy, czekała jeszcze Gospoda u Ojca – miejsce spotkania, rozmowy i wspólnego świętowania.

Przy jednym stole

Kolejnym przystankiem był Kostów. Tutaj szczególnie mocno wybrzmiała idea wspólnoty i spotkania.

Liturgia, modlitwa, koncert Zespołu Lumen i konferencja prof. dr. hab. Zbigniewa Treppy połączyły się z czymś bardzo prostym i bardzo potrzebnym – czasem spędzonym razem.

W Gospodzie u Ojca „Pandochejon” można było usiąść przy wspólnym stole, porozmawiać, odpocząć i poczuć, że Kościół to nie tylko miejsce, do którego przychodzimy na Mszę. To również dom, w którym jest miejsce dla każdego.

Głogów – wiara, która wybrzmiała muzyką

9 sierpnia Festiwal dotarł do Głogowa.

Procesja, konferencja, Litania do Boga Ojca, Różaniec i Eucharystia przygotowały uczestników do wieczornego Koncertu Uwielbienia.

To właśnie takie chwile sprawiają, że Festiwalu nie da się opisać wyłącznie programem.

Bo czym innym jest przeczytać słowa „koncert uwielbienia”, a czym innym stanąć wśród ludzi, którzy razem śpiewają, modlą się i kierują swoje serca ku Bogu.

Gródek nad Dunajcem – słowo, cisza i muzyka

10 sierpnia uczestnicy spotkali się w Centrum Formacyjno-Rekolekcyjnym Diecezji Tarnowskiej ARKA.

Eucharystia, Orędzie, Pismo Święte i muzyka stworzyły przestrzeń do zatrzymania się i refleksji.

To był kolejny dzień, w którym można było na chwilę odłożyć codzienny pośpiech i przypomnieć sobie, co naprawdę jest ważne.

Góra Świętej Anny – finał, który nie był końcem

Ostatnim miejscem tegorocznego Festiwalu była Góra Świętej Anny.

18 sierpnia, w Sanktuarium św. Anny Samotrzeciej, odbyła się finałowa Eucharystia i Koncert Uwielbienia.

Można było poczuć, że pewien etap się kończy. Ale jednocześnie trudno było potraktować ten dzień jak pożegnanie.

Bo przesłanie Festiwalu nie kończy się wraz z ostatnim wydarzeniem.

„Ja jestem Waszym Ojcem” – to zdanie uczestnicy zabrali ze sobą do domów.

Ludzie, muzyka i słowo

Tegoroczny Festiwal zgromadził wielu wyjątkowych gości i artystów.

Swoim słowem dzielili się m.in. ks. bp Jan Sobiło, o. Krzysztof Piskorz OCD oraz prof. dr hab. Zbigniew Treppa.

Muzyczną stronę Festiwalu tworzyli m.in. Zespół Muzyki Sakralnej Lumen, Jakub Tomalak & Kocha Wierny Uwielbia oraz Julia i Grzegorz Kopała.

Na scenie pojawili się także soliści: Agnieszka Cudzich, Martyna Dziechciaruk, Marek Kraśkiewicz, Marzena Małkowicz i Julia Stolpe.

Ich muzyka była czymś więcej niż oprawą wydarzenia. Dla wielu osób stała się kolejną formą modlitwy.

„Oblicze Ojca”

Jednym z wydarzeń Festiwalu była prezentacja trailera filmu „Oblicze Ojca”, podejmującego temat relacji człowieka z Bogiem Ojcem. I właśnie ta relacja była sercem całego tegorocznego spotkania.

Bóg jest Ojcem, który kocha swoje dzieci. Kocha bezwarunkowo, cierpliwie i wiernie. Jest blisko, zna nasze serca, nasze radości, lęki, pytania i tęsknoty.

Festiwal był zaproszeniem, aby tę miłość na nowo odkrywać. Aby poznawać Boga nie tylko jako Tego, o którym słyszymy, ale jako Ojca, z którym możemy wejść w prawdziwą, bliską relację.

To był czas zadawania sobie ważnych pytań:

Czy znam mojego Ojca?
Czy pozwalam Mu się kochać?
Czy potrafię odpowiedzieć na Jego miłość?
Czy pragnę Go poznawać, kochać i czcić?

To trzeba przeżyć

Tego, co wydarzyło się podczas Festiwalu, nie da się zamknąć w programie.

Bo najważniejsze było spotkanie.

Spotkanie człowieka z Bogiem Ojcem.

W Eucharystii, adoracji, modlitwie, słowie i muzyce uczestnicy mogli zatrzymać się i przypomnieć sobie, że za całym naszym zabieganiem, troskami i codziennością jest Bóg, który pierwszy nas pokochał i nieustannie zaprasza nas bliżej siebie.

Festiwal był więc nie tylko czasem modlitwy. Był czasem odkrywania, że jesteśmy umiłowanymi dziećmi Ojca.

A kiedy człowiek zaczyna odkrywać, jak bardzo jest kochany, rodzi się w nim pragnienie, by poznawać Tego, który go kocha, odpowiadać na Jego miłość i oddawać Mu swoje życie.

Do zobaczenia za rok

15. Festiwal Abba Pater dobiegł końca, ale jego przesłanie pozostaje:

„Ja jestem Waszym Ojcem”.

To zaproszenie, aby spojrzeć na Boga inaczej – nie z daleka, ale z bliskością dziecka, które wie, że ma Ojca.

Ojca, który kocha.

Ojca, którego możemy poznawać.

Ojca, którego możemy kochać.

Ojca, którego chcemy czcić.

Może właśnie tego najbardziej potrzebujemy – zatrzymać się i pozwolić sobie odkryć, jak bardzo jesteśmy kochani.

Dlatego warto przyjechać na Festiwal Abba Pater.

Nie tylko po to, żeby posłuchać muzyki czy konferencji.

Przede wszystkim po to, żeby spotkać Ojca.

I być może wrócić do domu z jednym prostym, ale najważniejszym odkryciem:

„Nie jestem sam. Mam Ojca. Jestem kochany”

Do zobaczenia na 16. Festiwalu Abba Pater.